Canım Babacığım. Aylardan yine Mayıs. Geçen Pazar Anneler Günüydü. Hep seni andık. Keşke yanımızda olsaydın dedik. Anacığım her özel günde olduğu gibi yine üzgündü, durgundu, buruk ve sessizdi sen olmayınca. Bizim için artık ne özel günlerin, ne bayramların, ne doğum günlerinin, hiçbir şeyin anlamı yoktu sen gittin gideli. Ama sen böyle olmasını istemezdin. Bizde her... Okumaya Devam et →

"Bana okuduğum kitapların en güzelinin hangisi olduğunu sorarsanız, söyleyeyim: Annemdir."Abraham Lincoln Daha gün ağarırken kalkmıştı annem. Çay demlenmişti çoktan. Kahvaltımızı hazırlıyordu. Her sabah biz yemeden mutlu olmazdı. Gün başlamazdı onun için. Kendine dert edinirdi. İçine sinmezdi. Fransız Tostu kızartıyordu. Yumurtalı ekmek derdik biz ama. Çocukluktan beri çok severdim. Annem harika yapardı. Babam okula gidecekti. Erkenden kalkıp öğrencilerinin... Okumaya Devam et →

Çocukken en sevdiğim yerlerden biri Ankara’daki Gençlik Parkı’ydı. O zamanlar, temiz, düzgün, nezih bir aile yeriydi burası. Ankara’yı geceleri aydınlatan, etrafına ışıklar saçan, yanar döner, cıvıl cıvıl, göz kamaştıran, o büyülü mekanda ne günlerimiz geçmişti. Hey gidi günler! Lunaparkta insanlar belli bir süre kaybolur, stresini, sıkıntısını unutur, günlük dertlerden bir müddet uzaklaşırdı. Atlıkarıncaya, çarpışan arabalara... Okumaya Devam et →

"Galiba kendimi yalnız hissediyorum. Çok yalnızım. Yalnız başıma, belirsiz bir hedefe sürükleniyorum. Sizin için durum başka. Sizin bir gayeniz var. Ben bir steteskopla insanların kalplerini dinlemekle yetiniyorum. Sizse kalp seslerini her yerde işitiyorsunuz.""Bizim orada hep mücadele ediyorduk. Bir şeyle daima mücadele halindeydik. Bu ekseri aç kalmamak için yaptığımız bir mücadeleydi. Babam patronlarla mücadele ederdi. Ben... Okumaya Devam et →

“Pay istemiyoruz! Sahip olduğunuz her şeyi istiyoruz, iktidarın dizginlerini ve insanlığın kaderini elimizde tutmak istiyoruz, işte ellerimiz bunlar güçlü ellerdir. Hükümetlerinizi, saraylarınızı, rahatınızı alacağız elinizden, ve o gün ekmeğiniz için, tarladaki köylü ya da metropollerinizdeki açlar gibi çalışmak zorunda kalacaksınız, işte ellerimiz bunlar güçlü ellerdir.”Jack LondonBana Göre Hayatın Anlamı1916

“Haydi içelim. Yok olup giden bütün umutlara. Kurduğumuz tüm hayallere rağmen hiç değişmeyen dünyaya. Erken ayrılmayı tercih eden herkese. Haydi içelim. Denize içelim. Başlangıca ve sonsuza. İnsanlara da içelim. Charlie Mingus'a, Tsitsanis'e, Kavafis'e. Che Guevara'ya. 68'in Mayıs ayına. Santorini'ye. Morna'ya. Dreyer'a. Orson Welles'e. Eisenstein'a. Bizler bu dünyada sakin bir uykuya daldık ve birden sarsılarak uyandırıldık.”Ulis'in... Okumaya Devam et →

Bitti artık. Bitti, Gary Cooper. Sonsuza kadar bitti. Bitti, sessiz Amerikalı. Kendisinden ve haklı olduğundan hep emin olan adam. Her zaman iyi bir amaç için, kötülerle savaşan, adaletin hep yerini bulmasını sağlayan ve sonunda her zaman kazanan. Elveda, kendinden emin, kuralları, değerleri olan Amerika. Artık Vietnam var, her an patlamaya hazır üniversiteler var, siyahlara ait... Okumaya Devam et →

"Her şey bir yana, hiçbir şeyin yok edemeyeceği, sonsuza dek bozulmadan kalacak şeyler var sanırım. Sanki, insanlara artık hiçbir şey olmayacak. Kolayca yenilmeyen bir tür, insanlık. El ele vererek ve gülümseyerek yıkıntılar içinden yükselmenin yolunu biliyorlar."Romain Gary Canım babacığım, bugün 1 Mayıs 2021. İşçi ve Emekçi Bayramı. Senin gençliğindeki gibi kutlanmıyor tabi. Hiç bir yerde... Okumaya Devam et →

Hinduların ölülerini yaktığı krematoryumlar ağzına kadar dolmuştu, cenazeler artık sokaklarda, caddelerde, teraslarda, boş bulunan her yerde yakılıyordu. Göz gözü görmüyordu, etrafta havaya yükselen büyük bir duman ve sis tabakası vardı. Bir isyan, bir çığlık, bir ağıt yükseldi yakma alanından. Görevliler zar zor nefes alıyordu işlerini yaparken. Gözyaşlarını tutamıyorlardı. Bir ölü gidiyor, diğeri geliyordu. Kendilerini Nazilerin... Okumaya Devam et →

Babamın ölüm yıl dönümüydü bugün. 5 sene önce bugün kaybettik onu. 1827 gün geçmiş babam olmadan. 60 ay eder. Dile kolay tabi. Hasretle. Özlemle. Kederle. Öldüğü günü hatırlıyorum. Yanında değildim. Elini tutamadım. Başını okşayamadım. Alnından öpemedim. O kır saçlarını koklayamadım. Son bir kez veda bile edemedim. Her şey öyle ani gelişti ki. İşten dönüyordum. Acı... Okumaya Devam et →