Bir yanda gönüllerin şampiyonu Arjantin. Hani şu dünyanın hakimi Amerika'ya yakın ama Tanrı'ya uzak olan ülke. Dünya sefalet şampiyonu kendileri aynı zamanda. Gerçi geçen gün hayat pahalılığında şampiyonluklarını ellerinden almışız ülkecek ama olsun. Cuntanın, diktanin, postalın, copun, tecritin, işkencelerin, gözaltındaki kayıpların, Plaza de Mayo'nun Anaları'nın ülkesi. Ama aynı zamanda da Che Guevara'nın, direnişin, isyanın, başkaldırının, tangonun... Okumaya Devam et →

İsyandı artık bunun adı. Patlamaydı. Midemden boğazıma kadar yükselen bir öfke dalgasıydı. Berbat hissediyordum eve dönerken. Sol gözüme bir sis perdesi inmişti. Seyirip duruyordu. İçimde bir sıkıntı vardı. Karnıma sancılar giriyordu. Bulantı, titreme ve kasılmalar da cabasıydı. Azıcık kussam sanki rahatlayacaktım. Bir naneli şeker almak için markete girdim. Hazır gelmişken eve de birkaç parça şey... Okumaya Devam et →

Yaşasın Cumhuriyet! Yaşasın bağımsız, demokratik ve laik Cumhuriyet! Yaşasın karakteri yüksek, çalışkan ve zeki bir millete sahip olan Cumhuriyet! Yaşasın susturulmayan, sansürlenmeyen, fikirleri hür, vicdanları hür, kalpleri hür, aydınlıklara inanan bireylerin olduğu, insanın geleceğe umutla baktığı bir Cumhuriyet! Yaşasın, bir gün göstermelik değil, her gün korunan, kollanan, savunulan, inanılan Cumhuriyet! Yaşasın Monarşi ve Otokrasi'nin yüzüne... Okumaya Devam et →

Anlayamıyorum bu dünyayı. İnsanlar neden böyle? Farkında mısınız bilmem? Herkes nasıl da bencilleşmiş. Sadece alıyorlar, alıyorlar, alıyorlar. Hiç verme çabasında değiller. Arkadaşlık, kardeşlik, dostluk kavramlarıneredeyse tarihe karışacak. İşleri bitince, yalancı dostlukları da bitiyor. Anlayamıyorum bu dünyayı. Neden kendini üstün görüyor, senin benim gibi, etten kemikten bir insan?Ne suçu var çöpçü dayının, kapıcı amcanın?Neden ezmeye çalışıyorlar?Neden... Okumaya Devam et →

"Bugün neden canın sıkkın?" diye soruyor bir arkadaş."Nedensizce" diyorum. "Gerçi neden olmasın ki?" diyor. "Bugün elde ne var ki?" diyorum."Doğru ya güneş tutulmuşmuş, tutulmamışmış kimin umurunda ki? diyor. "Yine sıfıra sıfır elde var sıfır" diyorum. "Hep böyle mi olacak?" diyor. "Hep böyle" diyorum. "Hep bu anlamsız hiçbir şey.""Hiçbir şey değişmeyecek mi, hep bu aynı devam... Okumaya Devam et →

Oksijenim bitmek üzereydi. Zar zor nefes alıyordum. Son bir kez daha derin bir nefes çektim içime. Başımı kaldırdım ve vedalaşırcasına gökyüzüne baktım. Güneşi göremiyordum. Güneş çoktan yok olup gitmişti bu gezegenden. Çevremden dumanlar yükseliyordu. Bir sis bulutu kaplamıştı etrafı. Gezegenin bir alev topuna dönüşmesini izliyordum. Yanıp kül olacaktı çok yakında. Kulağıma insanların yakarışları, feryatları, figanları,... Okumaya Devam et →

Pırıl pırıl bir ağustos sabahı inmiştik Güneş'e en yakın üçüncü gezegene. Başlarda mavi ve güneşli semalarda süzülen uzay gemilerimiz halkta büyük bir panik ve endişe yaratmıştı. Ne olduğunu anlayamamıştı insanoğulları. Korkmuşlardı. İşgalci sanmışlardı bizi. Bir tehdit olduğumuzu düşünmüş, bize karşılık vermeye çalışmışlardı. Ama geceleri düzeltiyorduk tüm olumsuzlukları. Isıtıyorduk kalplerin buz tutmuş ön yargılarını. Direnemediler bize.... Okumaya Devam et →

"Zengin olmak isteyen insan eninde sonunda ruhunu şeytana satar." José "Pepe" Mujica Yine sıfırı çekmiştim sayısal lotoda. Beyhude çabalarımın hep hüsranla sonuçlanmasının ardından, kim bilir kaçıncı defa hayatın her şeye rağmen yine de katlanabilir olduğunu düşünerek uyumaya gittim. Kendimi morallendirmek için filmleri, şiirleri, edebiyatı, müziği, sanatı, maneviyatı, dünyevi güzellikleri, doğayı, hayvanları, umudu, yaşama sevincini, sevgiyi,... Okumaya Devam et →