YAŞAMDA BİR ANLAM ARAMAK

İrlanda’nın yağlı boya tablolarını andıran, insana huzur veren, nefis manzaralara sahip küçücük bir adasında yalnızlık ve yoksunluk dolu hayatlar. Günlerini evleriyle meyhâne arasında mekik dokuyarak geçiren iki arkadaş. Bunlardan biri, adanın iki delisinden biri sayılan ve evde kalmış kız kardeşiyle yaşayan, çok da düşünmeyen, sorgulamayan, hayatı olduğu gibi kabul eden, adadaki bu tekdüze hayattan gayet... Okumaya Devam et →

BİR GÜN MUTLAKA

Geçenlerde televizyonda Bartın'daki maden ocağında ölen madencilerden birinin dul kalan, gözü yaşlı eşi şöyle diyordu: "Önlemler alınsaydı, denetimler olsaydı, kontroller sağlansaydı şu anda çoğu kişi hayatta olurdu." Kimsenin yüzü kızarmıyor, kimse sorumluluğu üstüne almıyor, kimse istifa etmiyor, kimse pişmanlık duymuyor bu durumdan. Tüm suç demek ki madencilerin. Ya da doğru ya kaderin. Daha da kötüsü... Okumaya Devam et →

BİR YANDA YOKSULLAR VARKEN BİR YANDA ZENGİN OLUNAMAZ

Makûs talih ve trajediler, acılar ve felâketler bir köşe başında neden hep yoksullara pusu kurar? Neden her şey yoksullar için kader olur da, bir eli yağda bir eli balda, bu gece barda gönlüm hovarda yaşayan tuzu kuru zenginler bu çivisi çıkmış dünyanın tek hâkimi olabilir? Örneğin daha iyi koşullar için, insanca bir yaşam için, özgürlük... Okumaya Devam et →

WordPress.com ile Oluşturulan Web Sitesi.

Yukarı ↑