Bir yanda gönüllerin şampiyonu Arjantin. Hani şu dünyanın hakimi Amerika’ya yakın ama Tanrı’ya uzak olan ülke. Dünya sefalet şampiyonu kendileri aynı zamanda. Gerçi geçen gün hayat pahalılığında şampiyonluklarını ellerinden almışız ülkecek ama olsun. Cuntanın, diktanin, postalın, copun, tecritin, işkencelerin, gözaltındaki kayıpların, Plaza de Mayo’nun Anaları’nın ülkesi. Ama aynı zamanda da Che Guevara’nın, direnişin, isyanın, başkaldırının, tangonun ve Maradona’nın, nam-ı diğer Tanrı’nın Eli’nin güzel vatanı…
Bir yanda zengin ve fakir arasındaki uçurumun bize benzediği ama gün geçtikçe uyanan, kendine gelen, gerçekleri gören, hakkını arayan, plajlarında geleceğin yeteneklerinin cirit attığı, Pele’nin, Doktor Socrates’in, ve ülkenin tüm acılarına, yoksulluğuna, varoşlarına, gecekondularına karşın dünyaya yaşama sevinçleri olan sambanın o rengarenk coşkusuyla cevap veren çocukluğumuzun ilk göz ağrısı, kanımızın kaynadığı Brezilya…
Bir yanda “Ya herkes dans edecek, ya hiç kimse” sloganının mucidi Tupamaroların ve sözünü hiç esirgemeyip “FIFA birkaç yaşlı o… çocuğu tarafından yönetilen faşist bir çetedir!” diyen şaheser bir adamın, zamanında zindanlarda eksilmeyen aksine çoğalan Saraysız Başkan Jose Mujica’nın ülkesi Uruguay…
Ya Afrika’ya ne demeli? Açlığa, sefilliğe, ölüme mahkum edilen, zengine hizmet eden kurumlarında, fabrikalarında çocuk emekçilerin köle gibi çalıştırıldığı, hayatların hiçe sayıldığı, insanlarının Cennet Batı’da vaatleriyle kandırılıp canları pahasına yerinden yurdundan edildiği, göç etmeye zorlandığı, sömürgeleştirildiği dünyanın kanayan yarası yalnız, güçsüz ve yoksul Afrika.
Bunların yanında “Onlar güçlü, bize ise halkız” diyen muhteşem Allende’nin Şili’si de olsaydı tadından yenmezdi ama onlar maalesef yoklar bu sene…
Ve diğer yanda da işte, kana bulanmış, kirli elleriyle, özgür, demokratik ve modern sözcüklerinin arkasına gizlenip tarihte yapmadıkları zulüm, gerçekleştirmedikleri işgal kalmayan ırkçı, ayrımcı, sömürgeci, emperyalist, faşist, kapitalist, zengin, burjuva, züppe, şımarık, metaya tapan, ekonomiyle oynayan, paraları değerli ama insanlıkta yaya kalan, hep kendileri birlik, soğuk, kayıtsız, ilgisiz, bencil, açgözlü Avrupalılar işte…
Gel de ezilenden taraf olma…
Graham Greene “İnsan insan olarak kalmak istiyorsa taraf tutmalıdır” demiş ya Meselenin Özü kitabında…
Öyle işte…
Baylar ve bayanlar. Dünya Kupası’nın başlamasına, taraf tutmamıza, yalnızca 15 gün kaldı…
Siz hangi taraftasınız?
ALACAKARANLIK KUŞAĞI 
Yorum bırakın