HEP BU AYNI DEVAM

“Bugün neden canın sıkkın?” diye soruyor bir arkadaş.
“Nedensizce” diyorum.
“Gerçi neden olmasın ki?” diyor.
“Bugün elde ne var ki?” diyorum.
“Doğru ya güneş tutulmuşmuş, tutulmamışmış kimin umurunda ki? diyor.
“Yine sıfıra sıfır elde var sıfır” diyorum.
“Hep böyle mi olacak?” diyor.
“Hep böyle” diyorum. “Hep bu anlamsız hiçbir şey.”
“Hiçbir şey değişmeyecek mi, hep bu aynı devam mı?” diyor.
“Hep bu aynı devam” diyorum.
“Haklısın” diyor.
“Ummadığın, düş kurmadığın, yaşamda hiçbir şey bulmadığın, önce kendini sonra her şeyi değiştirmeye uğraşmadığın, taraf tutmadığın, görmediğin, duymadığın, ses çıkarmadığın, sevmediğin, hissetmediğin, değer vermediğin, emek harcamadığın, ter ve gözyaşı akıtmadığın, fark etmediğin, bilinçlenmediğin, kötülüklerin üstüne gitmediğin, mücadele etmediğin, hakkını aramadığın, isyan bayrağını çekmediğin, birlik olup zalimi yenmediğin müddetçe hep bu aynı devam.”