Belki bir yaz gecesi, uğraştığı işten kafasını kaldırıp atlıkarıncanın uzaktan gelen müziğini dinlediğinde ve geçmişine ait yerlerin ve insanların seslerini ve kahkahalarını duyduğunda. Belki de aklından, insanın yaşlanmak ve gençliğinden kalma parklar ve atlıkarıncalardan asla vazgeçmek zorunda olmamasına dair maceraperest bir dilek geçecek. Sonraysa bunun yalnızca maceraperest bir dilek olduğunu bildiği için gülümseyecek.
“Pay istemiyoruz! Sahip olduğunuz her şeyi istiyoruz, iktidarın dizginlerini ve insanlığın kaderini elimizde tutmak istiyoruz, işte ellerimiz bunlar güçlü ellerdir. Hükümetlerinizi, saraylarınızı, rahatınızı alacağız elinizden, ve o gün ekmeğiniz için, tarladaki köylü ya da metropollerinizdeki açlar gibi çalışmak zorunda kalacaksınız, işte ellerimiz bunlar güçlü ellerdir.”
Jack London
Bana Göre Hayatın Anlamı
1916
ALACAKARANLIK KUŞAĞI 
Yorum bırakın